Blogs

Na de hitte, toen ik weer kon wandelen zoveel ik wilde, bleek ik niet meer te kunnen schrijven. Ik was een wandelaar geworden, een enkelvoudig persoon met snel slijtende schoenzolen. De verlichte kerstboom in een Haarlems huis, gezien vanuit de trein, veroorzaakte geen kettingreactie aan associaties in mijn hersenpan - waardoor het verhaal van die kerstboom ongeschreven bleef. De kerstballen in Nederlands meest Nederlandse winkel bleven zilveren ballen in een nog half lege winkelkast, hoeveel kerstliedjes ik ook zong. Het zoekgeraakte pakje met daarin de opgerolde giga piratenzeilschip-kleurplaat was, welke vragen ik mijzelf en de beheerder van het pakjes-imperium ook stelde, niet meer dan een zoekgeraakt pakje met daarin een opgerolde giga piratenzeilschip-kleurplaat. Het was al te laat om over mijn oude oppaskat te schrijven, maar nog te vroeg om te schrijven over mijn nieuwe oppaskat - ook al staarde hij me verbaasd aan bij de eerste kennismaking. De wandeldag in de Kennemerduinen was zo'n vertrouwd gelukkig makende wandeldag in de miezer, en de Leidse 100 bruggenloop werd een blije wandeling over 100 Leidse bruggen en bruggetjes. Een wandeling waarbij de vragen 'heb jij de pijl gezien?' en 'heb jij al eerder op deze brug gelopen?' de enige vragen waren die er werkelijk toe deden.

Voor een relatie moet je moeite doen, je inspannen om er wat van te maken. Een date kost ook energie, het gaat niet als vanzelf. De gebraden kippetjes vliegen niet zomaar binnen om op je bord te landen.
Hoe kom je aan genoeg energie en ook aan de juiste energie?

Deze week had ik zomaar een gesprek met een man aan de rand van de zee op het zandstrand van Castricum. We stonden beiden naar de zonsondergang te kijken. Ik zag dat hij een Feyenoordlogo op zijn rugtas had. Ik schatte hem achter in de veertig, een paar jaar ouder dan mijn oudste zoon.

Vandaag ging ik op een bankje zitten,

Sinds gisteren woon ik zeventig jaar op deze planeet

Single
Ontmoetingen, dat is toch waar het hier om draait. Zo zie ik het. Op deze plek worden ontmoetingen gefaciliteerd met een specifiek doel en het heet daarom een date. Laagdrempelig en duidelijk. Maar ook daarbuiten ben ik voortdurend bezig met ontmoeten.

Ik bedacht net een nieuwe omschrijving voor een cryptogram: Vervoer is eten (voer) dat een flinke afstand aflegt. Wist u dat er ontelbare liedjes over ons vervoer zijn geschreven? Denk aan “De postkoets naar Omsk”: “De veerpont”, beiden van drs. P. “In een rijtuigie, helemaal naar Vinkeveen” van Leen Jongewaard, “Ja, een reisje langs de Rijn”, “Varen, varen, over de baren”, “Toen wij uit Rotterdam vertrokken”, “Op de step, op de step, ben zo blij dat ik hem heb” van Wim Sonneveld, en “There are nine milion bycicles in Bejing” van Katie Melua.
Heel bekend is “Hoe sterk is de eenzame fietser” van Boudewijn de Groot. Dat lied vestigt ook weer de aandacht op het single – zijn! Op Things2share plaats ik een linkje naar dit liedje.

Ik kreeg 2 dagen geleden een telefoontje van een oude vriend van mij. Dat is op zich niets bijzonders, want we bellen elkaar af en toe en en praten dan weer even bij. Voordat de coronatijd roet in het eten gooide, hebben we samen weleens gefietst in de duinen bij Castricum. Ik heb 2 duinkaarten en een dagje fietsen met hem was altijd gezellig en vertrouwd.