Blogs

Op uitnodiging van Megiel was er 21 mei opnieuw een fietstocht “met” door Sùd West Fryslan. Het vereiste voor de deelnemers wel het een en ander aan voorbereiding; ik had al ontdekt dat het voor mij niet echt een optie was om met het OV naar Workum te komen.

'Voorbij, voorbij, o en voorgoed voorbij.'
Mijn oppaskat had gisteren 'zijn laatste afspraak met de dierenarts.' Zo omschreef mijn dochter het levenseinde van een zeventienjarige verleider. Ik ging hem aaien, die laatste avond, naast hem op de bank. Had yoghurt voor hem meegenomen; volle, romige yoghurt, zijn lievelings zonde. Het is zijn lot: een leven lang op dieet en nu te mager om zijn waardigheid als kat te kunnen dragen. Hij vond de yoghurt lekker. Mijn dochter voerde hem het restant zoute klei waarin ze zijn laatste pillen had verpakt. Pillen in zoute klei - die vond hij ook lekker.

Ik heb het boek zelf niet gelezen, maar de planeten hebben een relatief grote afstand van elkaar en natuurlijk een andere atmosfeer en stand t.o.v. de zon. Het gaat in dit boek natuurlijk niet over de planeten maar over de mannen en vrouwen op onze planeet aarde. Daarom kan ik juist deze titel ook gewoon omdraaien. Nee niet protesteren dat het fout is. Dit is mijn vrijheid als blogger. ;)

Een dik gedrukte krantenkop in het regioblad trok mijn aandacht : Jonge Uitgeester (7) fietst van Uitgeest naar Parijs. Het verhaal : samen met zijn vader werden de 767km in 14 dagen afgelegd in de meivakantie. Vorige week vrijdag kwamen zij onder een stralend blauwe hemel aan bij de Eiffeltoren.

Ik houd wel van een feestje! Maar wie niet? Standaard “feestjes” zijn voor mij elk jaar mijn verjaardag, de verjaardagen van mijn zoon, schoondochter en hun kinderen, en van enkele goede vrienden. Kerst en Pasen vier ik niet in de huiselijke kring, los van de diepere betekenis van deze dagen.

Ik heb vandaag weer zo’n bui als zo’n 20 jaar geleden. De keuze ligt aan mij. Ik was op mezelf komen te staan, na 30 jaar huwelijk. Mijn kinderen allemaal de deur uit en toen kwam de midlifecrisis?

Dat het daten erg veranderd is, hoor ik wel vaker de laatste tijd. Wat is er dan veranderd en sinds wanneer? Ik denk de laatste 5 tot 6 jaar. Met het toenemend aantal single vrouwen en mannen van gevorderde leeftijd zijn de omgangsvormen ook een stuk losser geworden.

Wie gezond en gelukkig oud wil zijn, heeft geduld nodig. De tijd gaat immers sneller, maar het leven langzamer. Wandelen en schrijven, mijn idee van gelukkig zijn, gaan sowieso langzamer dan fietsen en praten. Geduld, geduld…

Wat is er belangrijker…