Blogs

Lady Bird,
zo wordt de zwaluw ook wel genoemd. Wanneer ze in Maart arriveren kondigen ze het voorjaar aan. Ik word daar altijd heel blij van. In grote aantallen vullen ze op dit moment boven mijn omgeving het luchtruim op zoek naar insecten. Het wordt de laatste jaren steeds vroeger in het jaar, dat ze weer naar warmere oorden vertrekken, vorig jaar waren ze rond deze tijd al verdwenen, maar nu zijn ze er gelukkig nog. Misschien om de reden, dat er te weinig insecten aanwezig waren. Ik merkte het overigens zelf aan de voorkant van mijn auto en op de voorruit . Er waren maar heel weinig insecten die ik met de auto heb geraakt, trouwens dit jaar hetzelfde beeld. Op de één of andere manier stemt mij dat dan weer enigszins droevig, om dat er in op gesloten zit, dat er weer een periode is afgesloten en we, zij het langzaam aan, weer op weg zijn naar een ander seizoen, de Herfst.

Voor mij staat de zwaluw symbool voor vrijheid, loyaliteit, vriendschap, liefde voor het leven, monogaam. Ieder jaar keert het vrouwtje met haar mannetje van een verre reis terug, meestal naar hetzelfde nestje. Ikzelf draag al jaren een hanger met daaraan een zwaluw om mijn hals. Gewoon omdat de symbolen van de zwaluw bij mij passen.

In mijn vorige blog vertelde ik over de taallessen die ik geef aan vluchtelingen. Een man (voorheen advocaat in zijn thuisland) die met zijn gezin hier woont en een moeder uit Oekraïne die met haar zoon is gevlucht met achterlating van de rest van haar gezin. Van het taalhuis krijg ik divers lesmateriaal. O.a. een aantal eenvoudige verhaaltjes met verschillende onderwerpen. Op een ochtend ging een verhaaltje over Internet en daten. Interessant vond ik het gesprek over deze materie die daarop volgde. De discussie die daarop ontspon was opmerkelijk i.v.m. vooral het cultuurverschil dat daarbij aan de oppervlakte kwam. Hoe er over monogamie en polygamie verschillend werd gedacht door de afkomst, uit de landen van hen, door hen geloof, maar ook door mijn idee over dit onderwerp. Zo is mensen ontmoeten met andere achtergrond van culturen interessant, leerzaam, maar kan ook lastig zijn om begrip te hebben voor een andere levensopvatting.

De zwaluw is overigens monogaam, evenals andere dieren, zoals de Zwaan. Levenslang zoals de relatie wordt beschreven. In een serie op Netflix zag ik een leuke opmerking voorbij komen betreffende de invalshoek dat een relatie niet altijd van een leien dakje gaat. Er problemen kunnen ontstaan, er tegen de stroom in moet worden geroeid. Otters doen het zo: Ze houden elkaars hand (poot) vast, zodat tijdens hun slaap de stroming ze niet uit elkaar haalt. Ottens zijn trouwens ook monogaam.

In de Westerse landen is polygamie volgens de wet verboden anders dan in niet Westerse landen. De discussie die ik als taalgever had over dit onderwerp heeft mij nog eens extra aan het denken gezet. Er zijn diverse relatievormen mogelijk, maar Juridisch is het allemaal niet zo eenvoudig. Wanneer je intens van iemand houdt is er dan ruimte in je hart voor nog één persoon, of meerdere? Ik weet wel, alles is mogelijk. Net zoals bij veronderstelde monogame dieren die ook wel eens een uitstapje maken naar een andere partner, maar die volgen hun instinct. Ik zou in elk geval op mijn gevoel afgaan.

Een tijdje geleden fietste ik door Osdorp. Een bijzondere wijk van Amsterdam West, met veel sociaal verkeer. Ik werd geraakt door zes straatnamen in een deel van deze wijk. Alle namen gaan over positieve eigenschappen of positief gedrag, waardoor het karakter van mensen om ons heen en mogelijk / hopelijk ook ons eigen karakter gesierd wordt.

We waren op de terugreis van Groningen naar Leiden, mijn vriendin en ik. We hadden geshopt en niks gekocht, we hadden het Forum beklommen en thee gedronken op een winderig dakterras. Kortom, we waren gelukkig. ‘‘Wanneer werd je voor het eerst geconfronteerd met de slechtheid van de mens?’’ vroeg ze, mijn vriendin. Zo gelukkig waren we samen.

Tussen het leggen van contacten via een datingsite in vergelijking met de ouderwetse ontmoetingen zitten veel verschillen. Ik hoor alom roepen, dat alles tegenwoordig bij ontmoetingen zo snel moet gaan. Vanwaar komt die haast, gesteld dat dit waar is? Is zorgvuldig opbouwen van een pril contact ook in de 21e eeuw niet veel beter?

Als je zoals ik langer op een datingsite staat, bouw je ervaring op bij het doorlezen en beoordelen van een profiel. Ik merk sneller of zijn tekst me aanstaat of niet. Als ik lees : ik zoek een mooie, jongere vrouw, die goed kan koken en veel van knuffelen houdt, denk ik vaak terug aan mijn moeder. Als een van haar kinderen vroeg : ik heb graag of, ik wil liever, zei ze met een knipoog : lieve koekjes worden niet gebakken. Wanneer er in het profiel verder weinig te lezen valt over hemzelf of zijn interesses, er dus bijna geen aanknopingspunten zijn, scroll ik door.