Blogs

Loyaal zijn is een rekbaar begrip. Kiezen voor wat anders is ook niet eenvoudig, heb ik ervaren met zaken als 1) kijken of mijn internetprovider nog steeds goed bij me past, 2) overstappen op een andere energieleverancier. Het wordt pas echt lastig als ze me overvallen met aanbiedingen aan de voordeur.

De onderwerpen die mij het meest dwarszaten, heb ik in mijn eerste veertig blogs al behandeld, bij de trouwe lezers heb ik mijn punt nu wel gemaakt. Dus voor deze tweede serie heb ik mij voorgenomen eens inspiratie te putten uit de suggesties en zorgelijkheden in de reacties van de lezers.

Ik ben een beetje laat met mijn blog, maar ja. Ik kan dan wel blogschrijver zijn hier, maar voor mij is schrijven een constant wordingsproces, geen afgeronde staat van zijn. Zoiets banaals als een kapotte stortbak kan het proces danig verstoren - vooral als dat samenvalt met een kapot gevallen telefoon. Oh ja, ik heb toen en toen, na die ene wandeling, via WhatsApp naam en telefoonnummer gekregen van een voormalig aannemer, een aannemer die nu aardigheid heeft in kleine klusjes. En ik heb niet aan die aannemer gedacht toen ik besloot de oude gesprekken niet over te zetten op de nieuwe telefoon. En dan waren er hier ook nog de schilders, en daar de oppaskat.

Ik drink elke week in een zaaltje van een Katholieke kerk koffie met pakweg 10 andere mensen. In deze tijd is het mooi, dat er nog een plek is, waar ik voor een praatje terecht kan, waar mensen oprecht in mij en in iedereen die er komt geïnteresseerd zijn. Als single is het heerlijk om zo informeel je verhaal kwijt te kunnen.

Er zijn veel tv-programma's op tv over de liefde. Ik hoef maar even in mijn geheugen te graven en ik er kan er zo een paar noemen : Boer Zoekt Vrouw, First Dates, Lang leve de liefde en B &b vol liefde. We kunnen er kennelijk geen genoeg van krijgen. Veel mensen vinden het ook spannend om mee te kijken bij een date.

Soms geven deelnemers hier in hun profiel aan dat zij gevoelig zijn. Dat zijn dan in mijn geval vrouwen en misschien is het ook meer een vrouwending (dacht ik)

Half juli had een ploegje mannen in de stoep voor mijn huis gegraven en een oranje gekleurde kabel gelegd, twee weken geleden werd dit (glasvezel-) kabeltje van de stoep naar mijn meterkast doorgetrokken. Vorige week belde op de afgesproken tijd een grote en vooral vriendelijke man bij mijn deur aan, hij zou mijn modem aansluiten. Hiep hoi, dacht ik, acte drie van het toneelstuk in drie bedrijven. Na anderhalf uur was hij gereed, alles was netjes afgewerkt en mijn apparatuur functioneerde als nooit tevoren. Dezelfde dag kreeg ik een mail van mijn provider, om aan te geven of ik tevreden was, en uiteraard beantwoordde ik die met een positieve review.

‘Zen, voor! Kom voor Zen, voor! Aan de voet!’

Ik hou van vogels. Vooral als ik die buiten in de natuur zie. Ik heb twee vogelboeken om vogel(s) die ik tijdens wandelingen in de natuur heb gezien op te zoeken. In dierentuinen kan ik erg genieten van tropische vogels die in ruime verblijven met veel groen heen en weer vliegen. Bij mensen thuis is dat een ander verhaal. De vogel kan dan alleen binnenshuis vliegen als alle ramen dicht zijn en hij even uit de kooi mag. Dat heb ik geweten toen ik (decennia geleden) op bezoek was bij een man die een papegaai had. Het schijnt dat papegaaien zich slechts aan EEN persoon hechten.