Blogs

Pas vroeg een vrouw wat ze met een potentiële date aan moest. Ze had met chatten veel verteld wat ze leuk vond. Toen hij vroeg waar ze heen wilde op date, was ze ziedend!
“Hoe kan hij dat nou niet weten?! Ik heb hem zoveel verteld!”
Ze wilde het contact verbreken.
Ik zei tegen haar, “Hij is een man! Een vrouw had een heel leuke date uit je verhalen bedacht. Een man kan/doet dat niet. Hij wil jou gelukkig maken door iets te doen wat jij wil doen. Waarom geef je niet gewoon antwoord?”
Waarschijnlijk had die man genoten van haar verhalen, maar dat betekent niet dat hij alles onthoudt. Soms zijn mannen plezierig overweldigd door de spraakwaterval van een vrouw. Hij geniet dan, is ontspannen, en niet bezig met andere dingen. Mannen zijn meer in het moment.
Ze bleef boos. Zo jammer, want door te weinig kennis ging dit fout. Feitelijk eiste ze dat hij zich gedroeg als een vrouw. Dat werkt niet.
In zo’n situatie geef je hem een paar opties van wat je leuk vindt en laat je hem kiezen. Dat geeft hem het gevoel dat hij het heeft bedacht, plus hij kan ontspannen omdat hij weet dat zij het hoe dan ook leuk gaat vinden. Hij weet zich succesvol en zijn testosteron gaat omhoog.
Het mooie is dat het op z’n beurt het oestrogeen bij de vrouw stijgt, zodat zij zich goed voelt.
Win-win! Maar je moet het net weten.

Hoe ziet prijswinnend dichterschap er eigenlijk uit? Ik zou het in de spiegel moeten kunnen zien - maar wat ik zie is een vriendelijke, al wat oudere vrouw met al veel te lang niet geknipte, witte haren. Ze oogt vermoeid. Comfortabele jurk van donkergrijze sweatstof over een helder blauwe capuchon trui, multicolour buff. Ze is immers nog steeds niet naar Naturalis gewandeld voor zo’n grote, kleurige zijden sjaal.

Afgelopen zondag opnieuw een fikse tocht door de duinen gemaakt. Startplek was nu aan het begin van de doorgaande weg naar Zandvoort aan Zee, bij het bezoekerscentrum Koevlak, nog net gelegen in Bloemendaal. We konden daar kiezen uit 3 wandelingen. Ik zei tegen mijn maatje, laten we maar de kortste wandeling nemen, want de tocht wordt altijd langer dan we zelf gepland hebben. Het eerste stuk gingen alle 3 de wandelroutes dezelfde kant op en kwamen we aan bij het duinmeertje Het Wed. Daar begon de ellende van onbegaanbare paden door de enorme wateroverlast opnieuw.

Iets waar we niet omheen kunnen, maar wat voor iedereen heel anders ervaren wordt. Veel vrouwen vinden het vreselijk, bij de één begint het vroeg, bij de ander laat.
Ik heb eens een man van 46 gesproken die geen vrouw van zijn leeftijd wilde omdat die dan nog door de menopauze moest en daar had hij geen zin in. Zijn partner was destijds 64.
Dat vond ik schokkend. Alsof een vrouw slechts goed is zolang ze geen last wordt voor hem, maar ook alsof een man geen verandering doormaakt.
Nou kan de fase met klachten bij een vrouw vrij snel beginnen wat bij een man vaak weer niet zo is, maar dat neemt niet weg dat bij beiden veel gebeurt op hormonaal vlak –en daarmee ook fysiek én gedrag.
Gelukkig kunnen veel overgangsklachten goed ondervangen worden met alternatieve geneeswijzen en/of specifieke supplementen!
Vraag je het je huisarts, dan is het óf aan de pil wat ze tegelijkertijd afraden als je ‘oud’ bent óf er wordt je verteld, “Je moet het ermee doen!” Totale onzin.
Artsen weten er weinig van omdat ze tijdens hun opleiding slechts 2 pagina’s erover krijgen en in opleiding tot gynaecoloog slechts 1 lezing van 6 uur! Van zo weinig achtergrond kun je vrouwen niet adequaat helpen.
Er zijn gelukkig steeds meer organisaties waar je met overgangsklachten héél goed geholpen kunt worden. Het consult krijg je vergoed met een aanvullende verzekering en de therapeuten komen allemaal uit de medische wereld.

De geijkte klachten die je hoort zijn opvliegers, nachtzweten en humeurschommelingen. Maar dat is geen wet van Meden en Perzen. De laatste 2 heb ik helemaal niet en mijn versie van opvliegers is af en toe een milde ‘warme golf’. En ik heb het minder snel koud, wat met de huidige gasprijs fijn is. Ik heb afgelopen winter fijn bespaard op mijn gasrekening zonder armoe te lijden.
Wat heb ik dan wel? Van de ene op de andere dag enorme bloedsuikerdips. Zó erg dat ik niet normaal kon functioneren. Daarbij een enorme honger die niet te stillen was. Zelfs tijdens of na het eten bleef die waanzinnige honger, alsof het voedsel in een bodemloze put viel. Tegelijkertijd werd ik tijdens het eten heftig misselijk?
Het leek wel of ik weer zwanger was, want toen had ik precies hetzelfde!
Afspraak bij de huisarts was héél snel gemaakt. Die had er nog nooit van gehoord. Dat terwijl een online zoektocht had geleerd dat duizenden vrouwen hier last van hadden! Zó weinig weten artsen hierover.
Er werd wel bloed geprikt en de conclusie was dat ik in de peri-menopauze zat.

Mijn leven wordt voor een flink deel bepaald door afspraken, voorkeuren, onvoorzien en keuzes. Ik heb bewust gekozen voor deze volgorde van die vier elementen in deze misschien ietwat serieuze blog. Vooropgesteld, hoe iemand met deze aspecten omgaat hangt natuurlijk af van zijn of haar karakter.

Ja ook dat is me weleens gebeurd, maar ik ben daarin heel gedisciplineerd: geen millimeter aan toegegeven, net zoals buurmannen zijn ook collega's een No Go Zone hier:) Het valt al niet mee om een duurzame relatie te krijgen, maar een ander leuk huis in Nederland, of ergens anders de baan van mijn leven bemachtigen, dacht het effe van niet ...

Hoe geriefelijk is ons leven geworden dankzij de digitalisering. Ik heb hier al eens de loftrompet afgestoken over de 'undo'-knop, maar 'reply' is er ook zoéén.

Sinds een jaar heb ik iets met een strelitzia. Je moet ergens beginnen.