Blogs

Lieve lezer,

Dit blog, mijn eerste, gaat over een van mijn praktijk avonturen.

Het onderwerp van de e-mail luidde: "Beoordeling van onze Eerste Date." Ja, je leest het goed. Alsof ik een prestatie op mijn werk had geleverd, opende ik het mailtje met een mix van nieuwsgierigheid en lichte paniek. De tekst begon vriendelijk genoeg, met bedankjes voor de leuke avond en complimenten over mijn gevoel voor humor. Maar al snel besefte ik dat ik niet zomaar een bedankje kreeg; nee, dit was een volwaardige evaluatie.

Ooit drukte mijn moeder zaliger mij een spreuk op het hart: “Rooien en valen zijn donderstralen”. In de straat waar ik 10 jaar heb gewoond woonde ook een groot (katholiek) gezin. Hun oudste zoon was een knaap, iets ouder dan ik met een vrij bleek gezicht en vuurrood haar. Ik zag die jongen wel eens, maar ons gezin ging in die tijd niet met “andere gezindten “ om. Mijn ouders waren namelijk Nederlands Hervormd. Later hoorde ik dat deze jongen het klooster is ingegaan. Ook een traditie, vroeger volgde een van de kinderen van een RK gezin vaak een opleiding voor pastoor of hij / zij ging een leven als kloosterling (e) leiden.

Wanneer je als taaldocent zelf in de schoolbanken plaatsneemt, krijg je dubbel, misschien wel driedubbel waar voor je geld.

Gisteren was het heerlijk wandelweer. Nadat ik een maand geleden in Heemstede een deel van het Buitenplaatsenpad langs 3 mooie landhuizen had gelopen, ging ik nu in Bennebroek een ander stuk van datzelfde pad lopen. Startplaats : het Bennebroekse Bos.

Ik val met de deur in huis: Niet zo lang geleden had ik een in eerste instantie hoopvolle date-ervaring. Op zich was het dus een leuke ontmoeting. De volgende dag zouden we elkaar weer ergens ontmoeten om te dansen, door het slechte weer vroeg ik het uit te stellen. Dit liep anders; zij ging wel met een vriendin naar de dansplek, maar tegelijk bekende ze dat haar ex-vriend weer contact gezocht had. Dus: Oude liefde roest niet. Ook gaf ze aan, dat ze met mij geen klik had. Ik had daags tevoren en naar ik dacht zij ook wel een klik ervaren. Of hierom het contact stopte durf ik te betwijfelen. Verdere details laat ik achterwege omwille van de privacy van de betrokkene.

Heeel lang geleden was ik een alleenstaande jongere van bijna 25 lentes. Mijn vriendin van toen had het een paar maanden daarvoor uitgemaakt. Om precies te zijn, zij had zich laten verleiden door één van mijn huisgenoten.

In sommige tijden, landen en beroepsgroepen is een harem heel gewoon. Het basisprincipe is simpel, je deelt je inkomen door de bijstandsnorm en dat is het aantal mannen dat je in huis kan nemen.

Grenzen zijn van die leuke dingen. Het is zo makkelijk gezegd dat je ze moet hebben of moet stellen. Maar dan moet je wel weten wat je grenzen zijn.
Sommigen zullen dat duidelijk hebben, en zullen misschien wel vanzelf grenzen stellen. Dan kan het alsnog interessant en goed zijn om het eens wat aandacht te geven.
Grenzen kunnen zo bijvoorbeeld te hard zijn, te inflexibel, te zacht, te flexibel, of misschien wel ronduit afwezig.
En als je je grenzen weet, moet je ze ook nog handhaven. Anders dus dan bij het landelijke justitie systeem waarbij degenen die de wetten (grenzen) opstellen niet dezelfde zijn als die ze moeten handhaven!
Om het nog spannender te maken mag je ook nog eigen rechtertje spelen, want wat is de ‘straf’ als iemand over je grenzen heen gaat? En hoe ga je daarbij te werk? 
Er komt best wat bij kijken!
En als je ze helder hebt, horen ze wel stevig, maar ook gezond flexibel te zijn. Verschillende situaties vergen immers verschillende grenzen.