Blogs

Hoorde vandaag dat er nog belangstelling is voor verhalen over de liefde, nou ben ik toevallig heel verliefd en nooit te beroerd om een verhaal op bestelling te schrijven. Af en toe raken mensen helemaal ontmoedigd, zelf heb ik ook wel van die dagen, maar verliefd worden is een van die dingen die je nog op hoge leeftijd kan doen, het is heerlijk en het milieu wordt er niet door verpest.

Net lees ik op internet, dat een koffiezaak gebruik maakt van een pinapparaat, waarmee klanten hun rekening betalen maar zij voor het betalen dienen te vermelden hoeveel fooi ze willen geven, er is ook nog een knopje waarmee ze kunnen aanklikken, dat ze helemaal geen fooi willen geven. Ik beschouw mijzelf dan als een zittende pinautomaat. Natuurlijk moet ik vaker met pin betalen, maar dit is apart, het moet niet veel gekker worden. De café-eigenaar vertelde vol trots in het artikel, dat hij nu veel meer fooi ontving. Maar volgens mij komt dat, omdat mensen zich er nu voor schamen de “geen fooi knop” aan te klikken.. Hij krijgt niet meer fooi omdat de waardering over de bediening in korte tijd is gegroeid.

Het is altijd een dubbel moment, jarig zijn: enerszijds natuurlijk een ode aan het leven, om je heen vallen mensen ten prooi aan de de dood of de gladiolen terwijl wij, de mazzelaars, gewoon nog volop van het leven genieten, op zonnige terrasjes in kabbele haventjes aan de Maas, de IJssel of de Noordzee. Anderszijds die confrontatie, wát, alweer een jaar voorbij!! Oh oh wat worden we oud, de kwalen zijn nu nog te negeren, maar hoe lang nog??

Volgende maand mag ik voor het eerst mijn aow pensioen in ontvangst nemen. Daarmee heb ik dus formeel de fase van Ouderdom bereikt. Wat? Ouderen, dat waren toch altijd anderen?

We zijn zo gewend om lineair te denken, ook qua leeftijd en wat je dan nog kunt of jezelf hoort te gedragen. Ook betreffende fysiek bestaat de overtuiging “dat kan ik niet meer”. Vaak is dat daadwerkelijk zo, anders zegt men dat niet, maar wat was er eerder: de kip of het ei?
Is het de gedachte en overtuiging dat je veroudert en dingen minder goed kunt die dat dan ook verwezenlijkt?De wetenschap –epigenetics vooral- leert dat dit inderdaad het geval is.
Wat nou als dat niet zo zou zijn? Gewoon eens even ‘spelen’. Stel dat je nog uit de voeten zou kunnen zoals toen je 20 of 30 was. Wat zou je dan doen?
Hoe zou je denken? Zit daar verschil in met nu? En dan het lijntje verder trekken: hoe zou je lopen, praten, denken, doen? Maar vooral: hoe zou dat voelen?
In hoeverre speelt het maatschappelijke een rol bij wat je wel of niet doet? Er heersen nogal wat dingen in de trend van, ‘dat kan niet meer als 40/50/60+ bent!’
We zeggen makkelijk dat we ons daar niet door laten beïnvloeden, maar het zit gewoon ingebakken in onze cultuur.

Als ik ergens niet gevoelig voor ben, is het wel om via onze datingsite indruk op anderen proberen te maken door te pronken met bezittingen of rijkdom. Soms heb ik best moeite om een onbehaaglijk gevoel te onderdrukken als ik bij de profielfoto's weer eens een foto van een peperdure auto of een 2e huis in het buitenland zie staan.

Het is weer zover, het is weer tijd voor verkiezingen! Nee, niet van knapste vrijgezel of rondborstigste date, het gaat hier natuurlijk om de landelijke verkiezingen voor een nieuwe regering. Menigeen zal vandaag te laat op het werk komen, want om de sporen te bereiken moest je je een weg banen door blij kijkende folderaars van allerlei kleuren en smaken.

Ik had alleen maar een stormachtig en vreemd warm ommetje Cronesteyn nodig om te snappen dat mijn hart allang had ingestemd met zijn voorstel. En ik was zelfs de uren waarin ik zeker wist, niets te hebben om aan te trekken dat weekend, tamelijk gelukkig doorgekomen - zonder te gaan shoppen dus. Ogenschijnlijk te mooi om waar te zijn heeft zo zijn charmes.

Na de vorige blog over wat ik wil en niet Wil ik jullie wel met Limericks verblijden

Een rijmvorm heel oud, uit aloude tijden Hoop dat ik u hiermee weer wat te lezen bied.