Blogs

Zoeken is een handeling die ik bewust verricht. Gelukkig komt het weinig voor dat ik echt iets kwijt ben. Een paar jaar geleden had ik mijn fietssleuteltje ergens laten vallen, bij het op slot doen van mijn brik; gelukkig had ik een reserve-exemplaar aan mijn bos. Omdat ik geen verzamelaar van spullen ben en alleen maar dingen koop die vervangen moeten worden of in mijn huis ontbreken zul je mij niet zo snel bewust in een Kringloopwinkel zien rondneuzen.

Deze maand trekken we er weer op uit, om met de ANWB te spreken, het buitengebeuren staat er weer frisgroen bij met bloeiend fluitekruid in de bermen en weelderige rhododendrons in de stadsparken. Voor elk wat wils. Elk voorjaar ben ik weer een nieuwsgierige padvinder op ontdekkingsreis door stad en land.

Respect is belangrijk, in het leven, en zeker ook in de liefde.
Toch is het ergens maar een gek iets, respect.
Iedereen wil het hebben en krijgen, maar je kunt dat niet afdwingen. Men zegt wel eens “je moet het verdienen”, maar daar krijg ik dan toch een vervelend gevoel bij.
Alsof je ineens geen respect meer zou hoeven of mogen krijgen als je eens een keer uit de bocht vliegt. Alsof je nooit eens fouten zou mogen maken. Dan wordt respect wel erg voorwaardelijke en dat vind ik dan weer niet… respectvol.
Wat is respect nou eigenlijk helemaal, zonder het te Googlen?
Gezien worden, er wordt naar je geluisterd en niet over je heen gelopen. Je mag en kunt zijn wie je bent, mits dat anderen uiteraard niet benadeelt of kwetst, want dat is dan ook weer niet respectvol.
Geaccepteerd worden zoals je bent, en ja, dan mag je dus ook eens uit de bocht vliegen en alsnog respect krijgen.
Voor mij hoort verantwoordelijkheid nemen voor je eigen acties er ook bij. En als je een keer iemand kwetst of even lomp rond hebt lopen doen, je ook je verontschuldigingen aanbiedt en dat ook meent.

Weer ben ik, net als Hannibal over de Alpen gegaan, vanaf mijn schrijftafeltje kan ik ze met helder weer in de verte zien liggen:)

In de caleidoscoop van de liefde, waar emoties ronddwarrelen als lentebloesem in de wind, is er een subtiele dans tussen woorden en melodieën die vaak onopgemerkt blijft. Toch, voor hen die in het labyrint van volwassenen dating navigeren, kan het begrijpen van de nuances van tekst en toon het verschil betekenen tussen een vluchtige ontmoeting en een levenslange verbinding. Dus, lieve ervaren romantici, laten we samen een speelse reis maken door de rijken van poëzie, proza en liefdesliedjes.

Op 8 januari 2018 heb ik mijn eerste blog op deze site geplaatst. “Tijd voor jezelf – ho maar”. Het was in wezen een autobiografisch verhaaltje over mijn onvrede met het gemak, waarmee vrijwilligers zich zelf laten gebruiken en over de gevolgen van hun inzet voor hun persoonlijke levenssfeer. Ik heb vroeger zelf door veel werkzaamheden als vrijwilliger te doen naast een betaalde baan niet beseft, hoeveel impact dat toen had op mijn relatie, die heb ik in die periode verwaarloosd.

Ja, ik weet het, chérie is met een accent aigu, zoals nu, maar in de blogtitel wordt dat accentteken iets heel raars, vandaar zonder.

Deze zondag heb ik de expositie van kledingontwerpster Lisa Konno in museum Jan te Amstelveen bezocht. Ze is half Nederlands & half Japans en dat is te zien in de kleding die ze ontwerpt. Wijde, lange schorten die veel weg hebben van een japanse kimono. De kleding is versierd met kunstig vlechtwerk en bewegende sieraden. Ik zag ook geraffineerde doorkijkjes naar de benen en de heupen van de japanse modellen die de kleding bovendien ook nog showden op een groot videoscherm.

De oude Epicurus niet geloven wanneer hij alleen eten vergelijkt met het voederen der wilde dieren. Bloednerveus worden als ik voor iemand blijk te willen koken. Nog steeds de ziel van een vegetariër hebben. De klont dode koe in mijn wok pas tot blokjes snijden als hij niet meer bloedt. Aan hém denken bij het in plakjes snijden van een winterwortel. Een plakje van mijn middelvinger snijden. Een hamburger kopen die is gegroeid op boerderij De Eenzaamheid. Hem als gezelschap een witte boterham, een dikke plak gebakken flespompoen en een handje waterkers geven voordat ik hem opeet. Weten dat het niet uitmaakt wie of wat ik ben.