Blogs

Laatst vroeg iemand zich hier weer eens af wanneer een match een match is.

Vorig weekend was ik weer eens bij een bekend woonwarenhuis in Delft en er werd omgeroepen dat er kinderen waren die opgehaald wilden worden uit het kinderparadijs. Uit ervaring weet ik dat bijvoorbeeld mijn kleinzoon met tegenzin opgehaald wordt, het is gewoon bedrijfsbeleid, maar dat klinkt niet zo gezellig.

Bijnamen zijn er altijd al geweest. Daar zijn veel soorten in . Je hebt heldennamen, scheldnamen, koosnamen en tegenwoordig is er ook nog een Nickname.

Een heel sexy dame uit ’t Noorden
Wist niet meer wat haar echt bekoorde
Een Clark Gable man
Of Trump rijkaard dan
Iemand die mijn rust niet verstoorde

Dat heeft een ieder bewust of onbewust.

Wat was dat super spannend, mijn allereerste date na tien jaar relatie en samenwonen. Het was een leuke man en we hebben samen een fijne middag gehad in de stad. Winkeltjes geneusd, geluncht, koffie gedronken en gekletst.
We hadden veel overeenkomsten, dus gespreksstof genoeg!
Toen hij naar huis ging, moest ik hem met de auto naar de trein brengen. Hij woonde in Amsterdam en vanwege de kosten voor een auto daar, had hij er geen.
Tegen de tijd dat hij uitstapte bij het station, was ik ineens helemaal iebel. Ik was er klaar mee, maar hij bleef een beetje hangen. Hij wilde het duidelijk rekken en geen afscheid nemen.
Het gedag zeggen liep dan ook wat houterig, zoals je mag verwachten als de één niet wil gaan en de ander kan niet wachten tot ie gaat, hihi.
Onderweg in de auto terug naar huis moest ik ineens enorm huilen. Een gevoel van verlies en verdriet. De oorzaak denk ik van het iebel worden.
Voor het eerst sinds het uit elkaar gaan met ex realiseerde ik me wat ik niet meer had.

Sommige uitdrukkingen in onze taal zijn niet meer echt van deze tijd. In relatieland kom ik er ook een paar tegen. In mijn jongelingsjaren wist echt niemand wat er met daten werd bedoeld. Je kreeg verkering, daarna ging je verloven en trouwen. Ongehuwd samenwonen bestond wel maar was financieel niet aantrekkelijk, de samenwoners moesten veel regelen, en “hokken” was toen eigenlijk “not done”. Over hokken heb ik nog een ander verhaal op stapel…

Het is de hoogste tijd om nieuwe overwegingen te schrijven. Mijn oude overwegingen zijn nog prima te lezen hoor, maar ja, die zijn nu eenmaal al wat ouder. Het is trouwens een mooie ochtend om te schrijven. Mijn ronde tafel is ronder dan ooit, het regent een beetje, en m'n wandelschoenen staan op de voordeurmat, klaar voor de volgende wandeling. Ik heb bosstof, duinzand en zeezout van hun leer geborsteld, heb ze zorgvuldig ingevet. Op de voordeurmat van zijn eigen huis ligt mijn oppaskat te wachten. Hij blijft, na zijn ontbijt, hopen op een lunch. Of op gezelschap. Hoe zou ik dat kunnen weten als invalkracht?

We hadden onze eerste date gepland in de lente, als er weer madeliefjes zouden bloeien. Maar in de trein nam ik een besluit: het kon niet langer wachten, het moest nu meteen gebeuren, ik stapte uit op perron 3 en appte je.